పల్లె తల్లి

పల్లె....
ఎంత గొప్పది నా పల్లె....
అమ్మ ప్రేమకే కన్ను కుట్టించే నా ప్రేమల తల్లి...
అమాయకత్వం...అప్యాయతలే నా తల్లికి సింగారాలు....
రెడీమెడ్ పెట్టుడు నవ్వులు లోకంలో .....
పసిపాపలాంటి స్వచ్ఛమైన నవ్వు నా తల్లిది...
పాలనురుగుల లేగదూడలు, ధాన్యరాశుల సిరులు కుప్పలు...
ఆహా ఏమి నా తల్లి వైభోగం ....
అయినా ఇది గతం....నా తల్లి సిరులు కరిగిపోయాయి...
కలం దొడ్డి మూగపోయింది...కులం బిడ్డలు వలసలెళ్లారు...
బీడు పట్టిన కటిక నేల, నా తల్లిని చూసి నవ్వుతోంది....
లేగదూడని పట్టుకొని ఏడుద్దామంటే దాని పెళ్లి కళేబాతో ఎప్పుడో జరిగిపోయింది...
పెద్ద పండక్కి ప్లాస్టిక్ నవ్వులతో వచ్చే నా అన్నలు నాతల్లిని ఏ కారాగార కసాయికో అమ్మేందుకు చేసే మంతనాలు...
ఆ గొడ్ల సావిడలేమయ్యాయి? ఆ ధాన్య రాశులేమయ్యాయి.
ఇవ్వడమే తప్ప తీసుకోవడం తెలియని నా తల్లి బక్కచిక్కిపోతోంది...బిక్కచచ్చిపోతోంది...